Blog This Is The 21st Century ma dotyczyć zjawisk z dziedziny kultury partycypacji występujących w przemyśle muzycznym. Nie każdy może jednak wiedzieć, czym owa kultura partycypacji, zwana również kulturą uczestnictwa, jest. Dlatego w pierwszym wpisie postaram się wyjaśnić to pojęcie.
Być może części osób już zamienienie słowa "partycypacja" na "uczestnictwo" przybliżyło znaczenie tego pojęcia. W skrócie chodzi bowiem o współuczestnictwo odbiorców kultury w tworzeniu tejże. Gwałtowny rozwój zjawiska kultury partycypacji umożliwił natomiast rozwój technologii, przede wszystkim Internetu, między innymi poprzez pojawienie się koncepcji web 2.0.
W ramach kultury uczestnictwa zmienia się pozycja odbiorcy sztuki. Staje się on nie tylko biernym obserwatorem, adresatem, ale może zostać krytykiem, mecenasem, współtwórcą. Ponadto może on nawiązywać kontakty z na przykład sympatykami tego samego artysty z całego świata i w ten sposób tworzyć społeczności fanowskie.
Jako przykładu na zaistnienie kultury partycypacji w kilku aspektach użyję zespołu, którego tytuł utworu stał się nazwą bloga. Marillion można uznać za jednych z prekursorów wspierania kultury uczestnictwa na rynku muzycznym.
Ze względu na "niemodną" na przełomie wieków neoprogresywną muzykę, jaką gra zespół, miał on, mimo sukcesów w swojej niszy, niewielkie szanse na stabilny kontrakt z wielką wytwórnią płytową. Lecz choć uchodzili za zespół "przestarzały" utrzymali się na rynku dzięki temu, że wyprzedzili innych muzyków w kwestii wykorzystania potęgi Internetu.
Zespół mógł (i wciąż może) pochwalić się bardzo zaangażowaną, oddaną grupą fanów, z którą już wcześniej członkowie grupy byli w dość bliskim kontakcie. Istniejący już od 1981 roku fandom "The Web" w połowie lat 90. przeniósł się do Internetu. Dzięki temu w 2000 roku zespół mógł wysłać do kilkunastu tysięcy fanów email z nietypową prośbą – zapłaty 16£ za... nieistniejący jeszcze album. Ci, którzy złożyli zamówienie do maja 2000 roku, mogli liczyć na bycie wymienionym w podziękowaniach.
Dzięki temu longplay zatytułowany "Anoraknophobia" mógł powstać. Co więcej, jak na niszę w jakiej działa zespół, odniósł dość spory sukces komercyjny, dlatego niedługo po jego premierze w 2001 roku podpisano kontrakt na dystrybucję albumu z EMI.
Dziś sposób w jaki sfinansowano płytę "Anoraknophobia" uznaje się za jeden z pierwszych przykładów crowdfundingu, czyli finansowania społecznościowego, w muzyce. Myślę, że w ramach wstępu ten przykład dobrze obrazuje czym może być, na czym może polegać kultura partycypacji.
Muzycy Marillion nie mieli pieniędzy by wyprodukować nową płytę, więc poprosili o pomoc w sfinansowaniu jej swoich fanów. Ci stali się zatem mecenasami tego albumu i w pewnym stopniu współuczestniczyli w jego powstawaniu. Dzięki temu niszowy, niemogący liczyć na kontrakt z wytwórnią zespół, mógł wydać płytę. Dzięki kulturze partycypacji.
PS Pod każdym wpisem znajdziecie powiązaną z jego tematem piosenkę.
Dzięki temu longplay zatytułowany "Anoraknophobia" mógł powstać. Co więcej, jak na niszę w jakiej działa zespół, odniósł dość spory sukces komercyjny, dlatego niedługo po jego premierze w 2001 roku podpisano kontrakt na dystrybucję albumu z EMI.
Dziś sposób w jaki sfinansowano płytę "Anoraknophobia" uznaje się za jeden z pierwszych przykładów crowdfundingu, czyli finansowania społecznościowego, w muzyce. Myślę, że w ramach wstępu ten przykład dobrze obrazuje czym może być, na czym może polegać kultura partycypacji.
Muzycy Marillion nie mieli pieniędzy by wyprodukować nową płytę, więc poprosili o pomoc w sfinansowaniu jej swoich fanów. Ci stali się zatem mecenasami tego albumu i w pewnym stopniu współuczestniczyli w jego powstawaniu. Dzięki temu niszowy, niemogący liczyć na kontrakt z wytwórnią zespół, mógł wydać płytę. Dzięki kulturze partycypacji.
PS Pod każdym wpisem znajdziecie powiązaną z jego tematem piosenkę.
Źródła:
web.archive.org/web/20110809133225/http://www.resolutionmag.com/pdfs/BUSINESS/SELFRE~1.PDF
www.marillion.com
Sirma Karasu, The Role of Media Convergence on Digitisation of Music Culture, London: London Metropolitan University, October 2012
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.